سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
236
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : حيّا : يعنى تمام سه روز را زنده باشد . قوله : او ميّتا : يعنى تمام سه روز مرده باشد . قوله : او بالتفريق : يعنى مقدارى از سه روز را زنده و مقدار ديگرش را مرده باشد . قوله : و لو ملفقة : يعنى و لو سه روز ملفق و مركّب از نيمههاى ايّام باهم باشد به همان تقريرى كه در شرح گذشت . قوله : لتوقّفها عليهما : ضمير در [ توقّفها ] به ايّام و در [ عليهما ] به ليلتان راجع مىباشد . قوله : وجب انزاله عشية الثالث : ضمير در [ انزاله ] به محارب راجعست . قوله : بناء على دخولها فى مفهومها : ضمير در [ دخولها ] به ليالى و در [ مفهوما ] به ايّام راجعست . متن : و ينزل بعد الثلاثة أو قبلها و يجهز بالغسل ، و الحنوط ، و التكفين ، إن صلب ميتا أو اتفق موته في الثلاثة ، و إلا جهز عليه قبل تجهيزه . فرع شرح فارسى : [ احكام محاربى كه بدار آويخته مىشود ] مرحوم مصنف مىفرماين : محارب را پس از روز لازم است از بالاى دار به زير آورده و به تجهيزش بپردازند . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه پس از گذشتن سه روز يا قبل از انقضاء آن واجب است محارب را از بالاى دار پائين آورده و به تجهيزش ميپردازند يعنى